เงินเฟ้อพุ่งกระฉูด จับตาแถลงการณ์นโยบายการเงิน ECB (วันพฤหัสนี้ 27 ต.ค.)

ในขณะที่อัตราเงินเฟ้อในยูโรโซนพุ่งสูงถึง 10 เปอร์เซ็นต์ ธนาคารกลางยุโรปได้ปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยอย่างจริงจังเพื่อพยายามควบคุมเงินเฟ้อ

1.ทำไมงบดุลของ ECB ถึงใหญ่มาก

จากวิกฤตการณ์ทางการเงินในปี 2008 จนถึงการระบาดใหญ่ของโคโรนาไวรัสในปี 2020 ECB ได้ก้าวเข้ามาด้วยมาตรการพิเศษเพื่อสนับสนุนเศรษฐกิจ

นโยบายการผ่อนคลายเชิงปริมาณที่เริ่มในปี 2558 และโครงการจัดซื้อฉุกเฉินสำหรับโรคระบาด หรือ “PEPP” เกี่ยวข้องกับการซื้อหนี้ภาครัฐและภาคเอกชนแบบค้าส่งในตลาดรอง

เป้าหมายของโครงการซื้อพันธบัตรทั้งสองโครงการคือการระงับอัตราดอกเบี้ยต่อไปเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจและกระตุ้นราคา

ธนาคารกลางในแฟรงก์เฟิร์ตยังปล่อยเงินกู้จำนวนมากและราคาไม่แพงให้กับธนาคารหลายแห่ง ซึ่งรู้จักกันในชื่อ TLTRO

ECB กู้หนี้ได้ 5 ล้านล้านยูโร (4.9 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ) ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาและมีคลังเงินกู้ TLTRO ประมาณสองล้านล้านในพอร์ต ทำให้งบดุลรวมอยู่ที่ประมาณ 8.8 ล้านล้านยูโร

2.ทำไมต้องตัดงบดุล

ยิ่ง ECB ยังคงหมุนเวียนหนี้ในงบดุลด้วยการซื้อสินทรัพย์ใหม่นานขึ้นเท่าใด นโยบายการเงินที่ขยายตัวออกไปในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาก็ยิ่งนานขึ้นเท่านั้น

ขนาดของโครงการดูเหมือนจะไม่สอดคล้องกับการเคลื่อนไหวเชิงรุกของ ECB ในการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยเมื่อเผชิญกับภาวะเงินเฟ้อที่ไม่สามารถควบคุมได้

การกระชับเชิงปริมาณที่เรียกว่านี้จะแสดงถึงขั้นตอนต่อไปใน “QE” ตามนโยบายของ ECB และ “ตอกย้ำความมุ่งมั่นของเราในการสร้างความมั่นใจว่าอัตราเงินเฟ้อจะกลับสู่เป้าหมายระยะกลางที่ 2%

3.จะทำอย่างไรต่อกับเงินเฟ้อ

นางคริสติน ลาการ์ด ประธาน ECB กล่าวเมื่อปลายเดือนกันยายนว่าเครื่องมือที่ดีที่สุดในการต่อสู้กับเงินเฟ้อยังคงเป็นอัตราดอกเบี้ย ซึ่งน่าจะปรับขึ้นอีกครั้งในวันพฤหัสบดี (27 ต.ค.) และในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

ขั้นตอนแรกอาจเริ่มต้นด้วยการกำจัดสินทรัพย์ที่สร้างขึ้นภายใต้โครงการผ่อนคลายเชิงปริมาณดั้งเดิมระหว่างปี 2558 ถึงปี 2564 ในขณะเดียวกัน ECB ได้ให้คำมั่นที่จะรักษาสต็อกของสินทรัพย์ PEPP ไว้จนถึงสิ้นปี 2567

ด้วยเงินกู้ TLTRO ส่วนใหญ่ที่กำหนดให้ชำระคืนภายในสิ้นปี 2566 ECB สามารถจูงใจให้ธนาคารจ่ายเงินคืนได้เร็วกว่าในภายหลัง เนื่องจากโครงการดูเหมือนเงินอุดหนุนสำหรับสถาบันการเงินมากขึ้นเรื่อยๆ

4.ปัญหาที่อาจเกิดขึ้น

ความท้าทายหลักคือการจำกัดการขยาย “สเปรด” ระหว่างต้นทุนการกู้ยืมสำหรับประเทศที่แข็งแกร่งทางการเงินและเปราะบางมากขึ้นในยูโรโซน

ความกลัวนี้เองที่กระตุ้นให้ ECB เปิดตัวเครื่องมือป้องกันการส่งผ่านข้อมูล ซึ่งจะช่วยให้ธนาคารกลางสามารถซื้อหนี้จากประเทศต่างๆ ที่มีต้นทุนการกู้ยืมเพิ่มขึ้นเร็วกว่าประเทศที่มีมาตรฐานมั่นคงในเยอรมนีมาก

(ที่มา : สำนักข่าวBrecorder)