หนึ่งปีหลังจากที่ท่อส่งน้ำมันอิรัก-ตุรกีหยุดจ่าย ก็ไม่มีความคืบหน้าในการกลับมาจ่ายอีกครั้ง

ลอนดอน (รอยเตอร์) – หนึ่งปีหลังจากการปิดท่อส่งน้ำมันอิรัก-ตุรกี ท่อร้อยสายที่เคยจัดการประมาณ 0.5% ของอุปทานน้ำมันทั่วโลกยังคงติดอยู่ในบริเวณขอบรกเนื่องจากอุปสรรคทางกฎหมายและการเงินขัดขวางการกลับมาไหลอีกครั้ง แหล่งข่าวสามคนกล่าวกับรอยเตอร์ .

สมาคมอุตสาหกรรมปิโตรเลียมแห่งเคอร์ดิสถาน (APIKUR) คาดการณ์ว่าน้ำมันดิบประมาณ 450,000 บาร์เรลต่อวันไหลผ่านเส้นทางส่งออกน้ำมันทางตอนเหนือของอิรักผ่านตุรกี และการปิดโรงงานดังกล่าวส่งผลให้อิรักสูญเสียเงินประมาณ 11,000 ล้านถึง 12,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ

ไม่มีการพูดคุยเรื่องการรีสตาร์ทในขณะนี้ หนึ่งในแหล่งข่าวที่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้บอกกับรอยเตอร์

อังการาระงับกระแสเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2566 ภายหลังคำตัดสินของอนุญาโตตุลาการพบว่าตนละเมิดบทบัญญัติของสนธิสัญญาปี พ.ศ. 2516 โดยการอำนวยความสะดวกในการส่งออกน้ำมันจากเขตกึ่งปกครองตนเองของเคอร์ดิสถาน โดยไม่ได้รับความยินยอมจากรัฐบาลกลางอิรักในกรุงแบกแดด

ศาลสั่งให้อังการาจ่ายค่าเสียหาย 1.5 พันล้านดอลลาร์ให้กับแบกแดดสำหรับการส่งออกที่ไม่ได้รับอนุญาตระหว่างปี 2557 ถึง 2561 คดีอนุญาโตตุลาการคดีที่ 2 ที่กำลังดำเนินอยู่ครอบคลุมช่วงเวลาตั้งแต่ปี 2561 เป็นต้นไป ประเทศต่างๆ ยังคงพัวพันกับการแย่งชิงทางกฎหมายที่ยืดเยื้อ แหล่งข่าว 2 แห่งที่คุ้นเคยกับการดำเนินคดีกล่าว

ขณะเดียวกัน อิรักเป็นหนี้ตุรกีที่ต้องจ่ายขั้นต่ำตราบใดที่ท่อส่งน้ำมันยังดำเนินการได้ในทางเทคนิค ซึ่งประเมินโดยที่ปรึกษา Wood Mackenzie ที่ประมาณ 25 ล้านดอลลาร์ต่อเดือน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสนธิสัญญา ตามทฤษฎีแล้วจะเป็นการสร้างแรงจูงใจให้เริ่มการไหลอีกครั้ง

แต่ด้วยการที่อิรักลดการส่งออกน้ำมันลงมากขึ้น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจที่กว้างขึ้นของ OPEC+ ในการสนับสนุนราคาน้ำมัน การกลับมาไหลของน้ำมันทางตอนเหนืออีกครั้งไม่อยู่ในวาระการประชุม แหล่งข่าว 2 รายบอกกับรอยเตอร์

ภูมิทัศน์ทางการเมือง

ปัจจัยทางภูมิรัฐศาสตร์ก็เป็นอุปสรรคเช่นกัน ความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดของรัฐบาลอิรักกับชาวเคิร์ด ซึ่งเป็นลักษณะหนึ่งของภูมิทัศน์ทางการเมืองของอิรักนับตั้งแต่ซัดดัม ฮุสเซนถูกโค่นล้มในการรุกรานที่นำโดยสหรัฐฯ เมื่อปี 2546 ได้ทำให้เน่าเสียไปเมื่อเร็ว ๆ นี้

สหรัฐฯ ซึ่งจะได้ประโยชน์จากการรีสตาร์ทท่อส่งน้ำมันเพื่อลดราคาน้ำมัน ยังได้พยายามช่วยนายหน้าข้อตกลงต่างๆ อีกด้วย ไมเคิล ไนต์ส ผู้เชี่ยวชาญอิรักจากสถาบันวิจัยวอชิงตัน กล่าว

แต่ด้วยสงครามที่โหมกระหน่ำในยูเครนและฉนวนกาซา รัฐบาลสหรัฐฯ จึงมีการแพร่กระจายน้อยลง เขากล่าว “พวกเขาพยายามแก้ไขปัญหานี้ประมาณห้าหรือหกครั้งแล้ว และพวกเขาก็เบื่อหน่ายกับมัน”

กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ ไม่ตอบสนองต่อคำร้องขอความคิดเห็น

กุญแจสำคัญในการรีสตาร์ทข้อตกลงก็คือบริษัทน้ำมันระหว่างประเทศที่ดำเนินงานในภูมิภาคเคอร์ดิสถาน ซึ่งถูกบังคับให้หยุดการส่งออกอันเป็นผลมาจากการปิดท่อส่งน้ำมัน แต่พวกเขาสามารถขายน้ำมันได้เฉพาะในพื้นที่เคอร์ดิสถานในราคาลดพิเศษเท่านั้น

APIKUR ระบุว่า ด้วยหนี้รวมกันมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์ในการชำระหนี้ที่ค้างชำระสำหรับการส่งมอบน้ำมันระหว่างเดือนตุลาคม 2565 ถึงเดือนมีนาคม 2566 กลุ่มยังคงผลักดันการชดเชยตามสัญญาอย่างต่อเนื่อง

บริษัทต่างๆ ยังสูญเสียรายได้ทางตรงรวมกันมากกว่า 1.5 พันล้านดอลลาร์นับตั้งแต่ปิดตัวลง กลุ่มกล่าว

แม้จะมีการประชุมหลายครั้ง ทั้ง APIKUR และสมาชิกไม่ได้รับข้อเสนอหรือข้อตกลงอย่างเป็นทางการจากเจ้าหน้าที่อิรักหรือเคิร์ด ที่จะนำไปสู่การกลับมาส่งออกอีกครั้ง โฆษกของ APIKUR กล่าว