มีสมาชิกในบอร์ดหลายคนมาเล่าให้ฟังว่าเริ่มเทรดด้วยการตั้งเป้าเลยว่า วันนี้ต้องได้กำไรเท่านี้ ไม่ได้ไม่เลิก พอฟังแล้วรู้สึกคุ้นมาก เพราะตัวเองก็เคยผ่านจุดนั้นมาเหมือนกันครับ ตอนแรกมันฟังดูมีวินัยดีนะ มีเป้าหมายชัดเจน แต่พอเทรดจริงไปสักพักจะเริ่มเห็นว่าเป้าหมายรายวันแบบนี้แหละ ที่กลายเป็นตัวบีบให้เราเทรดผิดแผนของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ลองนึกภาพสถานการณ์สมมตินะครับ สมมติตั้งเป้าไว้ว่าวันนี้ต้องได้กำไร 500 บาท เช้ามาเข้าไม้ตามระบบ ราคาวิ่งตามที่คิด กำไรถึงเป้าภายในครึ่งชั่วโมง ปกติถ้าไม่มีเป้าในหัว เราอาจจะปล่อยไม้ไหลต่อตามแผนเทรนด์ แต่พอมีตัวเลข 500 มาคอยกำกับ ใจก็เริ่มคิดว่า "พอแล้ว ได้ตามเป้าแล้ว รีบปิดเก็บไว้ก่อนดีกว่า" ปิดไม้ทั้งที่จริงๆ ราคายังมีแรงไปต่อ สุดท้ายพลาดกำไรก้อนใหญ่ไปเพราะใจไปผูกกับตัวเลขที่ตั้งเองโดยไม่มีเหตุผลทางเทคนิครองรับเลย
ทีนี้ลองพลิกอีกด้านนึง สมมติวันไหนเช้ามาเจอไม้ขาดทุนก่อน เสียไป 300 บาท ใจเริ่มร้อนเพราะยังไม่ถึงเป้าบวก แทนที่จะหยุดทบทวนว่าวันนี้ตลาดอาจจะไม่เข้าทางเรา กลับกลายเป็นว่าต้องรีบหาไม้เข้าเพิ่มเพื่อ "เอาคืนให้ถึงเป้าให้ได้" เข้าไม้ที่ไม่ได้อยู่ในแผน ไซส์ใหญ่ขึ้นเพื่อให้ทันเป้า สุดท้ายวันที่ควรจะเสียแค่ 300 กลับจบลงที่ติดลบหลักพัน เพราะตัวเป้าหมายรายวันที่ตั้งไว้เองนี่แหละ กลายเป็นแรงกดดันให้เราตัดสินใจแย่กว่าเดิม
ปัญหาจริงๆ มันไม่ได้อยู่ที่การตั้งเป้าหมายนะครับ การมีเป้าหมายไม่ผิด แต่ปัญหาคือเรามักเอาเป้าหมายไปผูกกับ "ผลลัพธ์รายวัน" ซึ่งเป็นสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ ตลาดไม่รู้จักและไม่สนใจเป้าหมายของเราเลยแม้แต่น้อย บางวันตลาดมีโอกาสดีหลายรอบ บางวันตลาดแกว่งไร้ทิศทางทั้งวัน การบังคับตัวเองให้ได้กำไรเท่ากันทุกวันจึงเป็นการฝืนธรรมชาติของตลาด และนำไปสู่การฝืนแผนเทรดของตัวเองในที่สุด ไม่ว่าจะปิดไม้เร็วเกินไปตอนกำไรดี หรือฝืนเข้าไม้เพิ่มตอนขาดทุน
สิ่งที่หลายคนที่เทรดมานานเริ่มปรับคือ เปลี่ยนจากการตั้งเป้าที่ผลลัพธ์ มาเป็นตั้งเป้าที่พฤติกรรมแทน เช่น วันนี้ทำตามแผนครบทุกไม้ไหม เข้าเฉพาะจุดที่ระบบให้สัญญาณจริงไหม ตั้ง SL แล้วปล่อยให้มันทำงานโดยไม่ไปแก้กลางทางไหม ถ้าทำได้ครบตามนี้ ไม่ว่าผลลัพธ์วันนั้นจะบวกหรือลบ ก็ถือว่าวันนี้เทรดได้ดีแล้ว เพราะระยะยาวถ้าทำตามแผนสม่ำเสมอ ผลลัพธ์รวมมันจะดูแลตัวเองตามสถิติของระบบ ไม่ต้องไปเร่งมันรายวันให้เสียจังหวะ
อีกเรื่องที่น่าคิดคือ บางทีเป้าหมายรายวันก็ทำให้เราหยุดเทรดเร็วเกินไปในวันที่ตลาดกำลังเข้าทางจริงๆ เหมือนตัวอย่างข้างบน พอถึงเป้าแล้วใจไปแล้ว ทั้งที่ตามระบบยังไม่มีสัญญาณให้ออก กลายเป็นว่าเราทำลายวินัยของระบบตัวเองด้วยมือเราเอง เพียงเพราะตัวเลขในหัวบอกว่าพอแล้ว
เล่ามาถึงตรงนี้ไม่ได้บอกว่าห้ามตั้งเป้าหมายนะครับ แค่อยากชวนคิดว่าเป้าหมายที่เราตั้งมันควรเป็นตัวช่วยให้เราวินัยมากขึ้น ไม่ใช่ตัวที่มาบีบให้เราออกนอกแผนทั้งสองทาง ไม่ว่าจะหยุดเร็วไปหรือฝืนเข้าเพิ่มเพื่อให้ถึงเป้า
อยากถามเพื่อนๆ ในบอร์ดครับ มีใครเคยตั้งเป้ากำไรรายวันหรือรายสัปดาห์บ้างไหม แล้วสุดท้ายมันช่วยให้มีวินัยขึ้นจริงๆ หรือกลายเป็นตัวบีบให้เทรดผิดแผนแบบที่เล่ามา มาแชร์ประสบการณ์กันหน่อยครับ
