สวัสดีครับเพื่อนๆ ในบอร์ด วันนี้มีเรื่องนึงที่สังเกตเห็นบ่อยมากจากการคุยกับหลายคนในนี้ รวมถึงตัวเองสมัยก่อนด้วยครับ คือเรื่อง "เข้าไม้ถูก แต่ออกไม้ผิด"

หลายคนทุ่มเวลาฝึกเรื่องจุดเข้ามาก ดูแนวรับแนวต้าน ดูแท่งเทียน ดูอินดิเคเตอร์ กว่าจะกดเข้าไม้แต่ละทีก็ผ่านการพิจารณามาอย่างดี แต่พอเข้าไม้ไปแล้ว กลับไม่มีแผนเลยว่าจะออกตรงไหน ปล่อยให้อารมณ์ตัดสินใจหน้างานแทน ผลคือบางทีได้กำไรนิดเดียวทั้งที่ราคาวิ่งไปไกลกว่านั้นเยอะ หรือบางทีปล่อยยาวจนกำไรที่เคยมีหายกลับไปเป็นลบ

ลองนึกภาพสถานการณ์สมมตินะครับ สมมติเข้า Buy ทองที่โซนหนึ่ง ราคาวิ่งขึ้นไปตามคาด ได้กำไรลอยสวยงาม แต่ใจคิดว่า "เดี๋ยวไปต่ออีก" เลยไม่ปิดไม้ ไม่เลื่อน SL ตามขึ้นมาด้วย สุดท้ายราคาเจอแรงขายกลับ ดิ่งลงมาที่จุดเข้าเดิมพอดี กำไรที่เคยเห็นอยู่บนหน้าจอหายวับไปกับตา บางคนถึงขั้นติดลบเพราะดันไปขยับ SL ให้ห่างขึ้นระหว่างทางด้วยความไม่อยากให้โดนตัดออกเร็วเกินไป

ปัญหาแบบนี้ไม่ได้อยู่ที่จุดเข้าเลยครับ จุดเข้าถูกต้องตั้งแต่แรก แต่ปัญหาคือไม่มีแผนทางออกที่ชัดเจนก่อนเข้าไม้ พอราคาวิ่ง อารมณ์เข้ามาแทรก ความโลภบอกให้รอต่อ ความกลัวบอกให้รีบปิด สุดท้ายตัดสินใจไม่สอดคล้องกับแผนเดิมที่วางไว้เลย

ในทางกลับกันก็มีอีกแบบที่เจอบ่อยไม่แพ้กันครับ คือรีบปิดไม้เร็วเกินไปเพราะกลัวกำไรที่มีอยู่จะหายไป ทั้งที่จริงๆ เทรนด์ยังไปต่อได้อีกไกล สมมติเข้าไม้แล้วราคาวิ่งขึ้นมาได้กำไรนิดหน่อย ใจคิดว่า "เอาแค่นี้ก่อนดีกว่า เดี๋ยวมันกลับ" เลยปิดไม้ทิ้งทันที พอมองย้อนกลับไปราคากลับวิ่งต่อไปอีกไกลโดยไม่สนใจเราเลย กรณีแบบนี้ก็เป็นปัญหาเรื่องจุดออกเหมือนกันครับ แต่สลับขั้วจากตัวอย่างแรก คือกลัวเกินไปจนปิดเร็วเกินความจำเป็น ทั้งสองแบบสะท้อนเรื่องเดียวกันคือ ไม่มีแผนจุดออกที่ชัดเจนตั้งแต่ต้น เลยปล่อยให้อารมณ์ ณ ขณะนั้นเป็นคนตัดสินใจแทน

เรื่องนี้เกี่ยวโยงกับ SL และขนาดล็อตที่เราคุยกันบ่อยในบอร์ดด้วยนะครับ เพราะถ้าออกแบบไม้ตั้งแต่ต้นว่า risk เท่าไหร่ reward เท่าไหร่ ก็ควรมีจุดออกที่ชัดเจนรองรับไว้ตั้งแต่แรก ไม่ใช่คิดแค่ตอนเข้าแล้วปล่อยให้จบตามอารมณ์วันนั้น

แนวทางที่หลายคนในบอร์ดใช้กันก็มีหลายแบบ ลองดูเป็นไอเดียนะครับ ไม่ใช่สูตรตายตัว

• บางคนตั้งเป้าหมายกำไรไว้ล่วงหน้าเป็นโซนราคา แล้วทยอยปิดไม้บางส่วนเมื่อถึงเป้าแรก เหลือส่วนที่เหลือให้วิ่งต่อพร้อมเลื่อน SL ตามขึ้นมาเรื่อยๆ
• บางคนแบ่งไม้ออกเป็นสองส่วนตั้งแต่ตอนเข้า ส่วนแรกปิดเร็วตามเป้าหมายใกล้ ส่วนที่สองปล่อยยาวตามเทรนด์
• บางคนใช้แนวรับแนวต้านถัดไปเป็นจุดอ้างอิงสำหรับปิดไม้ แทนที่จะตั้งเป็นตัวเลขจุดตายตัวล่วงหน้า
• บางคนตั้งกฎง่ายๆ กับตัวเองว่าถ้าราคาวิ่งมาถึงจุดนี้แล้วจะปิดทันทีไม่ลังเล ไม่ต้องคิดซับซ้อน

ไม่มีสูตรไหนถูกที่สุดครับ อยู่ที่ว่าแบบไหนที่เราทำตามได้จริงโดยไม่ขัดใจตัวเองทีหลัง เพราะต่อให้วางแผนดีแค่ไหน ถ้าทำตามแผนไม่ได้ก็ไม่มีประโยชน์เหมือนกัน

อีกเรื่องที่สำคัญคือช่วงเวลาที่ทองผันผวนหนักๆ เช่นช่วงตลาดลอนดอนกับนิวยอร์คที่เวลาทับซ้อนกัน หรือช่วงก่อนและหลังประกาศข่าวเศรษฐกิจสำคัญ ราคามักจะสวิงเร็วและแรงกว่าช่วงปกติ ถ้าเราไม่มีแผนออกที่ตั้งไว้ล่วงหน้า แล้วรอตัดสินใจหน้างานในช่วงนั้น บางทีมือไม่ทันใจเลยครับ ราคาวิ่งไปไกลก่อนที่เราจะกดปิดทัน ยิ่งช่วงที่ผันผวนมากเท่าไหร่ ยิ่งต้องมีแผนทางออกที่ชัดเจนรออยู่ก่อนเข้าไม้มากเท่านั้น

ผมไม่ได้บอกว่าต้องทำตามแบบไหนนะครับ แค่อยากชวนคิดว่าเวลาเราวางแผนเทรดแต่ละไม้ เราให้เวลากับ "จุดเข้า" กับ "จุดออก" เท่ากันหรือเปล่า เพราะจากที่เห็นในบอร์ดและจากประสบการณ์ตัวเอง จุดออกมักถูกมองข้ามไปเสมอ ทั้งที่จริงๆ แล้วมันคือส่วนที่กำหนดว่าสุดท้ายเราจะได้กำไรจริงหรือแค่ได้เห็นกำไรลอยผ่านตาไปเฉยๆ

อยากรู้ว่าเพื่อนๆ ในบอร์ดมีวิธีจัดการจุดออกยังไงกันบ้างครับ ใช้ TP ตายตัวแบบไม่ขยับเลย หรือใช้ trailing stop หรือทยอยปิดเป็นส่วนๆ แชร์กันหน่อยครับ จะได้เอาไอเดียไปปรับใช้กัน